Εξ’ αρρήτων

Αυτό θα μείνει
που δίπλωσες τα χέρια
κι ατένιζες παράθυρα
αβάστακτα
ώσπου να σκοτεινιάσει
γυμνός από στόμα
κι ένας γρύλος σου φιλούσε με τα σείστρα
φωνές
εξ αρρήτων